jan

7

Heren A - Maaseik A: 93-85 (na 3 verlengingen!)

Ingezonden door: Gerry Henraat

Zondagnamiddag. Eerst maar even de wedstrijd van onze Dameskadetten meegeraapt, om via de erg verdienstelijke 68-56 cijfers “in the mood” te komen voor wat komen zou : de confrontatie van een uitgedunde Heren A-ploeg, opgevuld met B- en jeugdspelers, tegen het ervaren Maaseik, met  o.m. 2 torens die zowat de volledige Belgische competitie hebben afgestruind en thans hun beste beentje voor zetten in 2° Provinciale ... 

Een slachtvloer vanavond, dit Zonhovens basketbalparket ?

Dat is dan toch buiten Jonas (Peeters) gerekend, die in minder dan 3 minuten tijd evenveel bommen doorheen de vijandelijke hoepel kiepert, en ons op een comfortabele 11-4 brengt. Eerste begin is kattengespin : nog geen 2 minuten later kijken we al tegen een 11-17 aan, na een 0-13 sprint van Maaseik. Lars en Senne keren het tij, en het is Raf die met succes zijn long distance shot benut : met de gelijkstand 19-19wordt dit verkennend quarter afgerond.

Ja, we teren vandaag wat op de jeugd : Emre, Senne, Lars, Giel (Indeherberge), tieners en verse twintigers bouwen mee aan ons A-team, en dat legt ons geen windeieren, indien goed ingepast tussen de vaste waarden. Muziek op het veld, snelheid en gretigheid, zoals we dat al maanden hopen te beleven. Doch de grinta leidt tot erg veel verdedigende  fouten : de Bacma-boys verschijnen dit quarter 8 maal aan de vrijworplijn, terwijl 6 van onze blauwtjes weten te korven. Naar de kleedkamers met 35-40cijfers : geen man overboord.

In de eerste helft van het derde spelschijfje kunnen we rekenen op onze anciens : Ruben, Kenny en Raf brengen ons netjes weer langszij, met hoopgevende 45-45 cijfers. Maar dan volgt er weer een Maaseikse scorereeks, met o.m. Van Kouwen en Van Camp in een hoofdrol, kerels die in de 20° eeuw ook al bij de senioren aantraden ...  Onze jongens moeten “de rol lossen”, en straks de finale inzetten met enige achterstand : 49-56.

Ene Goyens ziet kans om de kloof nog wat te vergroten, doch dan is Blauwwit aan zet : Kenny, Ruben, Senne, Raf en Emre gaan in de tegenaanval, en benen bij tot 59 -63 na 5 minuten “levende bal”. De spanning is te snijden wanneer Jonas een inhaalbeweging lukt tot 63-65, doch Maaseikenaar Mollet zijn beide strafworpen benut : alweer 63-67 …

Laat Ruben vandaag in supervorm zijn, en geef Raf nog eens een kans onder de ring, en we schrijven, 5 seconden voor de eindgong, 67-67. Verlengingen !!

Nog niet vermeld : Maaseik diende in het 4° quarter dusdanig diep in de defense te gaan, dat hun vlaggetje voor 5 ploegfouten al 3,5 minuten feestelijk stond te wapperen op “de Tafel”. Niet dat onze Blue Guys daar gebruik van wensten te maken, sportief als ze zijn : wellicht dachten ze dat het wat achtergelaten Kerstversiering betrof. Want ook in de eerste verlenging van 5 minuten “genoten” ze nog van het voordeel, dat elke vijandelijke fout meteen met strafworpen zou worden bedacht. Neen dus, er werd sportief om de overwinning gekampt, tot er gevaarlijke 69-74 cijfers op het scorebord verschenen. Game over ? Een korfje van Raf en een bommetje van Ruben in de allerlaatste seconden, en klaar was Kees ! 74-74, en we mochten aan een nieuwe thriller beginnen.

Thans mocht Zonhoven aan de leiding, en de spanning was te snijden toen Kenny achter de strafworplijn plaats nam : 80-79, 81-79 … Game over ? Neen dus, want er werd in extremis nog een fout gemaakt op ene Mollet : 81-80, 81-81, en we waren andermaal aan verlengingen toe ! In de tribunes werd er, na alle getier, gemopperd dat het VRT-nieuws van 19 u de mist dreigde in te gaan. Jaja, dat waren Zonhovenaars, want Maaseik had duidelijk verzuimd een busje in te leggen : 0 supporters, 2 spelerskinderen niet meegeteld. Een penningmeester wordt daar niet vrolijk van.

Leeftijd brengt ervaring, maar ook vermoeidheid. Op de Zonhovense bank werden nog wél spelers gevonden die enkele minuten het beste van zichzelf konden geven. Marnic (Broux) slaagde in een dubbelscore, Kenny dikte aan, en het was de jeugdige Giel die met een beslissende driepunter een kloof van 5 punten wist te slaan : 90-85.

Nadat er van de 6 vrije worpen nog nauwelijks eentje werd verzilverd (Oef !), kreeg Marnic de eer de eindcijfers vast te leggen met het allerlaatste korfje : 93 -85.   

Een onverwachte doch verdiende overwinning, wetend dat we aantraden zonder Beau, Wim, Marnik, Martijn en Benjamin, 5 vaste waarden uit de eerste seizoenshelft. Vandaag legden we ons heil - voor de helft - in handen van de aanstormende jeugd : een sterk evoluerende Senne, een snelle Emre, een zelfzekere Giel, een groeiende Lars. Maar eveneens een glansrol voor Jonas, met o.m. 4 bommen, voor Ruben die op cruciale momenten de juiste beslissingen nam, voor een immer gevaarlijke Kenny die de verdediging tot overuren dwong, voor Raf die onopvallend 20 punten sprokkelde, en voor Marnic (Broux) die het “zevende quarter” tot het zijne maakte.

Als we vandaag één ding hebben geleerd, dan is het wel het volgende : “We need no Stars, but Soldiers !” In een teamsport moet je het hebben van inzet, collegialiteit, samenspel en vertrouwen. Het is een godsgeschenk wanneer enkele van die “soldiers” die dag ook nog eens een “star” blijken te zijn, en het balletje wil vallen : zonder de 10 bommen geen eremetaal ! Maaseik heeft zich alvast “mispakt” aan deze gezonde mix van routine en jeugdige durf.

Quarters :  19-19   16-21   14-16  18-11  Verlengingen  26-18

Scores : Senne 8, Giel 3, Jonas 14, Ruben 14, Lars 4, Kenny 15, Raf 20, Emre  7, Marnic  8.

Ludo Grouwels