nov

12

Nieuwerkerken - Heren A: 93 - 57

Ingezonden door: Gerry Henraat
Geel-en-Rood tegen Blauw : het leken wel de Zonhovense Gemeenteraadsverkiezingen. Maar zoals de Schotten het zo mooi verwoorden : "Not every shot means a hare !”. Vandaag moesten “Les Bleus” de leider uit hun competitie partij geven, en zoals dat daags voordien ook Limburg United niet was gelukt tegen landskampioen Oostende, zouden onze jongens “alle hoeken van de plein” zien, en voornamelijk in het vierde wedstrijdschuifje de duimen moeten leggen.

Een nieuwe speler in de Zonhovense rangen ? Neen, beste lezer, het was niemand minder dan Raf, die deze week per ongeluk in een trimsalon was verzeild geraakt, en sedertdien met een “coupe militaire” door het leven moet. Knap blijft knap ! Voor het overige waren er nog 9 senioren die present tekenden, the classic 10, zeg maar.

Quarter 1, en Kenny geeft meteen te kennen dat men hem beter geen ruimte laat : een bom door de hoepel, en even later dikt Wim met het bekende boogshot aan tot een lekkere 0-5. Vanleeuw, Lambrechts en Bangels schieten wakker, en na een bom van Beau noteren we 11-10 na 5 minuten “levende bal”. En dan start een Nieuwerkerks feestje dat enkel met foutieve defense kan worden afgestopt : een vlotte spurt naar 25-12. Slechts 1 Zonhovense score in deze tweede quarterhelft.

“Period two”, en de Blauwtjes tellen weer mee : met 3 opeenvolgende scores verkleinen ze de kloof, doch Vanleeuw en Bangels nemen snel weer over tot 37-20 cijfers. Ruben, Martijn, Kenny en Lars kunnen succesvol in stelling worden gebracht, doch de bereikte 40-31 positie wordt in amper 2 minuten tijd nog omgebogen naar 48-31cijfers ! Balverliezen, slordige passes en ondeugdelijk positiespel bieden Rood-geel de mogelijkheid nog aardig aan te dikken net vóór de appelsienenpauze. Onvrede en gemopper in het Zonhovense kamp, want dit kon echt een heel eind beter. 

Ook in het derde speldeel komen nog 6 van onze jongens aan scoren toe, maar Nieuwerkerken doet dat met groter gemak. Thans leren we ook Croughs (nr 5) kennen, geen wolkenkrabber maar o.m. een geoefend bommenwerper. Zonhoven moet het voornamelijk hebben van strafworpen, die na een 9 op 10 leiden tot een 69-46stand.

En zoals zo vaak is het 4° quarter er eentje te veel : de winnaar is gekend, en men sleept zich, mentaal vermoeid, naar de eindgong. Nieuwerkerken bevestigt zijn terechte leidersplaats in deze competitie door zowel ploegmatige als individuele staaltjes, die aan alle banken applaus ontlokken. Ook thans volgen de Zonhovense scores op foutief afgestopte doelpogingen, en worden er haast enkel nog strafworpen verzilverd. 93-57wordt het eindverdict, waarmee Nieuwerkerken een 7/7 behaalt en zijn leiderspositie verstevigt, en de Blauwtjes naar de staart van de rangschikking verhuizen, na 6 verliespartijen op 8.

“Even herbronnen” wordt dan de boodschap. Het talent is zeker aanwezig, maar het samenspel en de “systemen” komen er voorlopig niet uit. Het is duidelijk te individualistisch en te geïmproviseerd, wat ongetwijfeld wijst op  weinig rendement van de wekelijkse trainingen, waaraan kennelijk onvoldoende wordt deelgenomen : het pijnpunt ? Die vicieuze cirkel doorbreken wordt de opdracht voor de volgende weken. 

Quarters : 25-12   23-19   21-15  24-11

Scores : Senne 2, Beau 3, Martijn 7, Wim 10, Jonas P. 5, Ruben 9, Lars 5, Kenny 10, Raf 4, Marnik 2. 

Ludo Grouwels