okt

24

Hades B - Heren A: 85-76

Ingezonden door: Gerry Henraat
6° Celsius onder thermometerhut. Dat was de “starttemperatuur” toen we deze zaterdagochtend de partytafels ontvouwden voor de organisatie van de jaarlijkse wafelverkoop. Doch het enthousiasme van de stratenverkopers  was al snel “hartverwarmend”: in de late namiddag konden we het bordje 'uitverkocht' zetten. Even op de sofa , en dan maar weer naar Hasselt voor het balspelletje zélf.

Hades diende immers partij gegeven, en dat deze “groene” jongens een gedegen tegenstander waren, wisten we al na 1 minuut : een bom van nr 9, Carl Schoebben, en Blauw-wit (steeds blauw-blauwer !)  kon meteen in de achtervolging. Het antwoord van Martijn en Beau liet niet op zich wachten, doch dat was buiten de nrs 16 en 9 gerekend, Karel Devriesere en Kristof Vanswijgenhoven. En daarmee hadden we meteen de 3 namen genoteerd, die het “onze jongens” erg moeilijk zouden maken : na 5 minuten keken we tegen 15-10 aan. Herstel kwam er na het geslaagd optreden van Raf en Wim, die vlot bijbeenden tot een rust-brengende  23-22.

We schreven het al : hun nrs 6-9-16 bleven maar scoren, en ook hun nr 7, Van Doninck Tomas, kwam zich geregeld in de debatten mengen. Een kloof van 8 punten werd meesterlijk gedicht door niet minder dan 6 Zonhovense ballen- en bommenwerpers (3 stuks), en na zulke laatste 3-punter van Beau harkte Hades nog 3 punten bijeen tot 46-42. Wel hadden we het ganse quarter in de achtervolging gekoerst, maar “de rol” duidelijk nog niet gelost. Moeilijk gaat ook, moet zowat de leuze geweest zijn bij coach Johnny in de catacomben.

Na de appelsientjes hielden we nog even gelijke tred, maar die dekselse Kristof (nr 6) bracht onze defensie al te vaak in verlegenheid. Shotten doet hij met een uitzonderlijke techniek, die hij overigens deelt met collega Schoebben : een ongebruikelijk afrolpatroon, waarbij de bal met hoge regelmaat door het perzikmandje valt (the first basket , 1891, weet u het nog ?). Beiden wierpen zich o.m. op als volleerde driepuntwerpers, doch vonden met even groot gemak de ring op korte afstand of na runs. Ondanks stevig weerwerk van Beau en Martijn, werd het alsnog  62-55.

Een prima start van het vierde quarter : Martijn en Kenny wisten in 4 opeenvolgende aanvallen hun ploeg langszij te brengen tot 62-62, en “Dat geeft de burger moed !”, luidt het gezegde. Maar het eerder genoemde trio (6-9-16) bracht Hades weer aan de leiding. Beau en Martijn dichtten aanvankelijk nog de geslagen kloofjes, doch de erop volgende vijandelijke bommenregen diepte uit tot 7 punten, nadat ook nog eens een 3-throws-penalty vlekkeloos werd omgezet. Andermaal buiten Beau en Martijn gerekend, want zij brachten met 3 scores in lijn onze bezoekersploeg terug tot 78-76 ! 

Money time ! Thans was het Karel Devriesere (16) die de genadesteek toebracht, met een veldscore en een geslaagde strafworp, en ook bij de twee volgende spelfases bleef de bal in Hades-handen, die er nog 3 extra punten uitpuurden tot een comfortabele 85-76overwinning, en daarna balletje-tik deden tot de eindgong. 

Het wil nog al eens : een eindverdict dat strenger is dan het kwaliteitsverschil. Met een quasi gelijkstand na 37 minuten “levende bal”, lagen winst en verlies nog beiden op de loer. Tegen het dominante Hades-trio kon met groot gemak een Zonhovens drieluik worden geplaatst, zoals de scores aangeven. Doch enkele verspeelde kansen, gemiste strafworpen of onfortuinlijke 3-punters maken meestal het verschil. Ook de spelersrotatie doet er soms toe, waarbij het moeilijk inschatten is met welke combinatie je best uit de voeten kunt tegen een eveneens steeds wijzigende tegenstrever.

Uit de nationale reeksen van het voet- en basketbal leren we, dat de invallers vaak beslissend zijn, omdat de defense dient gereorganiseerd. Dit Hades was “te pakken”, maar werd een verdiende winnaar, na  4 quarters winst op rij.

Quarters :  23-22  23-20   16-13   23-21

Scores : Senne, Beau 26, Martijn 20, Wim  8, Jonas  P, Benjamin 5, Kenny  7, Raf  8, Marnik, Emre, Ruben  2. 

Ludo Grouwels