sep

24

OPTIMA TESSENDERLO B - BASKET ZONHOVEN A : 78 – 74

Ingezonden door: Erik Jacobs

A close game ! Dat is de beste beschrijving van de wedstrijd die we op deze druilerige zaterdagavond in Tessenderlo
voor de kiezen kregen. Blauw-wit Zonhoven was haast voltallig uitgerukt, doch Optima bracht een uitgelezen
negental in stelling, dat eveneens voor het voetlicht kon. Onduidelijk wie aan het kortste of langste eind zou trekken,
en zo zijn wedstrijden natuurlijk op hun paasbest.

Grinta genoeg aan beide zijden van de middenstreep, en na nauwelijks 5 minuten “levende bal” leidde Zonhoven al
met mooie 10-17 cijfers, ondanks een eerste bom van ene Ahmet Bercin. Bij de bezoekende ploeg hadden inmiddels
al 5 schutters de ring ontdekt, en dat beloofde. De tweede quarterhelft werd zo mogelijk nog intensiever, met een
erg efficiënte defense, en zo mochten de spelers met een 19-25 even aan de fles. U vergeeft me de uitdrukking.
Zelfde beeld in het tweede wedstrijdschuifje : voor Zonhoven putte Martijn alweer menig balletje, voor Optima was
het Vincent Renaux die onze defense wist te verschalken. 25-30 schreven we na 5 minuten spel, doch dan tapte de
thuisploeg enkele minuten uit een beter vaatje, en incasseerden we onder meer 2 bommen. Het was Raf die zijn
verdediger tot meerdere foutieve ingrepen dwong, de vrije worpen wist te verzilveren, gevolgd door nog wat shots,
dit naar een “evenwichtige” 39-38 stand. Al wat meer zorgen bij de grote bananenpauze : a very close game …
Doch onze krijgers gaven geen krimp : Martijn, Benjamin en Wim bleven in een beurtrol scoren, bij Optima werd
Robbe Blarinckx de nieuwe gesel. Na mooie 46-50 cijfers, waren het andermaal deze Robbe en Vincent die onze
voorsprong milderden tot 55-56 . “Gelijk opgaand” was de beste omschrijving van het spelbeeld : duidelijk aan elkaar
gewaagd, deze competitiegenoten.
Enige hilariteit in het Zonhovens kamp : ene Beau kreeg met maagzeer te kampen, en al snel kwam de boosdoener
boven tafel : te laat gegeten, nog wel halfgare scharrelkip met wortelstoemp-op-grootmoeders-wijze. Geef toe : bij
de diëtist van Hubo Limburg United zou het “geen verf gepakt hebben”. Doch Ploegafgevaardigde Bianca toverde
met ware kennersblik het gepaste medicijn uit haar schoudertas, en het spel kon worden hervat. Dat van Beau
althans.
Het slotquarter zou dus allesbepalend worden, achteraf bekeken zelfs enkel the money time. Wim, Raf, Benjamin,
Beau, Kenny, Martijn, niet minder dan 6 spelers konden gepast in stelling worden gebracht, en dat leverde ons nog
een 67-70 op als prima uitgangspunt voor het achtste speldeel. Doch een voortreffelijke Vincent en Robbe, die al de
hele wedstrijd lang hun stempel hadden gedrukt op het gebeuren, wisten in deze beslissende fase de trofee thuis te
houden. De 5-foutenvlag leverde ons nog 6 vrije worpen op, doch door vermoeidheid konden deze onvoldoende
worden benut om verlengingen uit de wacht te slepen : met 78 – 74 als eindscore dienden onze evenwaardige
kampers het parket te verlaten.
Een nederlaag ? Nauwelijks ! Wie tot minuut 38 het gelijkspel weet te bewaren, kan amper verliezer worden
genoemd. Vaststelling was wel dat de afstandsschoten vandaag niet door de hoepel wilden : 7-1 leverde dit
spelelement op in de “stats”, en dat wreekt zich natuurlijk op de eindfactuur. Daarbuiten kregen we “bevestiging”
van zowel het oude als het nieuwe bloed, waarmee we ons voldoende gewapend weten voor de komende debatten.
“In good shape” was vandaag voorzeker aanwinst Martijn, die met 23 punten - netjes verdeeld over de 4 quarters -
Blauwwit langszij wist te houden van het vlot combinerend Tessenderlo.
Eén winstpartij op 3 wedstrijden levert ons wel maar 5 punten op, en plaatst ons voorlopig in de schaduwzone van
het klassement. Voorlopig, want met wat meer meeval voor de bommenwerpers, ligt beterschap in het verschiet.
Quarters : 19-25 20-13 16-18 23-18
Scores : Senne; Beau 4; Martijn 23; Wim 10; Jonas P; Jonas I; Benjamin 12; Kenny 9; Raf 16; Emre; Marnik;

Verslag: Ludo Grouwels