mrt

27

Optima B - Heren A: 79 - 47

Ingezonden door: Gerry Henraat

Vannacht zou de klok een uurtje “doorgedraaid” worden, doch dat hadden The Blue Devils verkeerd begrepen: zij draaiden de klok duidelijk een hele tijd terug, en brachten een partij op het veld die we liefst van al zo snel mogelijk willen vergeten. Weinig grinta, weinig vindingrijkheid, weinig doeltreffendheid en dus  : weinig punten. Troffen ze vandaag ook nog een Optima “in optima forma”, en dan kan je het wel schudden. 

Voor de meeste Zonhoven-supporters werd het andermaal even zoeken naar de juiste toegangspoort voor deze vleugel van de middenschool. Reden ook waarom Romario een kwartier na de opgooi nog in “casual” langs de tribunes paradeerde, en pas na de 17-12 uit het eerst quarter in actie kon komen. In geel-blauwe outfit, want de Tessenderlo-boys speelden in het Pruisisch blauw : te verwarrend volgens de (uitstekende) referees.

Even dit meegeven : dit Tessenderlo B is een uitmuntend team, en er zou een beresterk Zonhoven nodig geweest zijn om dit spelniveau te evenaren. Maar van bij de aanvang bleek het “bezoekend” opbouw- én afwerkingsniveau ondermaats : de uitweg werd gezocht in vruchteloze afstandsschoten, die vaak binnen de 15 seconden werden beantwoord met een geslaagde tegenactie.

Vanaf de tweede helft van het tweede quarter liep het fout. Een uitstekende Dries Beerten (4) leerde ons dat je ook met 1m75 beslissend kan zijn in 2° Provinciale. Ook hun nrs 5 en 15, Bram Lemmens en Mathijs Vranken, brachten aardige basket op het veld en scoorden met verbazend gemak naar 36-24 cijfers.

Aan Zonhovense zijde hadden Yuri en Michael een bom weten te korven, en Wim en Thomas enkele scores gesprokkeld uit hun veelvuldige doelpogingen. Please, no statistics today !

In de derde spelperiode kwam pas écht de-man-met-de-hamer : slechts 3 scores dienden er bijgeschreven op de rechter feuille-helft, waarvan nog 2 bommen (Wim, Michael). Dries Beerten (4) en Vincent Renaux (11) gaven onze verdedigers geregeld het nakijken, en na een sterk 19-8 quarter stond de teller op 55-32 , aan de vooravond van de finale. Symbolisch of niet : ook buiten was de duisternis gevallen …

In het slotkwart trachtten vooral Yuri, Raf en Michael de eer nog hoog te houden, maar niet minder dan 6 Optima-spelers wisten in een beurtrol de Zonhovense korf te bestormen. Gelegenheidscoach Johnny Peeters trachtte zijn manschappen wat aan te sturen en aan te vuren, doch het overwicht en de precisie van dit Tessenderlo bleken andermaal verpletterend : na een 24–12, sloot Scorekeeper Gerry de boeken, doch een “uittikkende” Michael legde in de allerlaatste wedstrijdseconde nog zijn ei : een bom vanop zowat 9 m !  Met 79-47 naar de coulissen op deze (voorheen) sunny Saturday !

 “ Les excuses sont fait pour s’en servir !” bedachten onze zuiderburen. Geen Anthony, geen Ruben, een te late Romario, de “bommen die maar niet wilden vallen” enz. enz.  Schrijf toch maar op dat dit een erg ondermaatse vertoning was, en kennelijk getuigend van een einde-seizoen-moeheid. Om het met een te zoeken woord uit de onvolprezen Basketbalquiz te zeggen :  en ontbrak COHESIE. Te veel individualistisch gedoe, en een complete malaise bij de afwerking : minstens 30 punten verloren aan eenvoudige inlegballetjes en easy shots. Een makkie dus voor een slagvaardig Tessenderlo.

Scores : Michael  20   Wim 7  Thomas 4  Niels   Wout   Yuri  8  Raf  8   David   Romario   

Quarters :  17-12   19-12   19-8   24-15

Ludo Grouwels.