okt

8

Boom - U16 Landelijke meisjes

Ingezonden door: Koen Elens

Wat valt er te schrijven over een basketwedstrijd waarvan het in sterren staat geschreven dat die gewoonweg niet te winnen valt? Al is het maar omdat onze U16 dames dit keer een tegenstander voor de kiezen krijgen die zowat alles gewonnen heeft wat er maar te winnen valt? Zelfs onder deze omstandigheden valt er iets over te vertellen, zo blijkt...

Coach Sander was vooraf al duidelijk voor zijn speelsters: ze moesten niet meteen gaan dromen van een overwinning, want daarvoor was het klasseverschil tussen beide ploegen net iets te groot. De focus zou daarom vooral liggen op het eigen spel.

Hoe dan ook, het vooruitzicht te gaan spelen tegen Boom leek de dames alvast niet te deren noch af te schrikken. Zo was de voltallige ploeg - inclusief geblesseerden - zaterdag op het afgesproken uur op post, klaar om deze sportieve confrontatie aan te gaan.

Omstreeks tienen werd de karavaan op gang getrokken op weg naar Boom. Het was voor de ouders van de landelijke meisjes alvast een klein voorproefje van de verre verplaatsingen die hen het tweede deel van het seizoen ongetwijfeld nog te wachten staan. Na een klein uurtje rijden arriveerde de Zonhovense delegatie aan de ietwat verdoken sporthal en alweer een kwartiertje later stonden coach en spelers op het plein.

Pal op de middag ging de wedstrijd van start. Al tijdens de eerste spelseconden werd duidelijk dat onze dames kregen af te rekenen met een buitengewoon efficiente ploeg, waarbij elk klein foutje van Zonhoven meedogenloos werd afgestraft. Bij elke pass lag er wel een speelster van Boom op de loer om de bal te onderscheppen. Toegegeven, het ontbrak de Zonhovenaren duidelijk nog aan spelervaring op landelijk niveau - hetgeen niemand hoeft te verwonderen aangezien het gros van de dames nog niet de miniemenleeftijd heeft bereikt - maar dat gebrek aan ervaring werd op verdienstelijke wijze gecompenseerd door een nog niet eerder vertoonde inzet en wilskracht. Spelen op karakter noemt men dit ook wel eens.

Aan de zijlijn was het voor coach Sander alle hens aan dek. Hij deed er alles aan om zijn team verbaal een hart onder de riem te steken, en trachtte de meisjes ertoe aan te zetten om zoveel mogelijk hun eigen spel te spelen zonder zich te laten intimideren door het Boomse leger. Desalniettemin resulteerde het moordende spel van Boom in forse cijfers op het bord op het eind van het eerste kwart.

Het tweede kwart borduurde verder op het spel van voorheen. Op momenten ging het er hard aan toe, zo hard zelfs, dat Marthe - die voluit voor de bal ging tijdens een duel met 2 Boomse speelsters - struikelde en hard met het gezicht vooruit op de speelvloer belandde. De Boomse thuisspeelster gingen ondertussen genadeloos op hun elan verder, terwijl bij Zonhoven de organisatie zoek raakte. De ploeg raakte steeds meer in een dip, men liet de kopjes even hangen en de defensie werd ronduit slordig, waardoor de dames letterlijk achter de feiten aan liepen. Coach Sander zag dat het tijd was om zijn manschappen tot de orde te roepen, en zo deed hij ook. Zijn timeout bleek de nodige vruchten af te werpen, want eenmaal terug op het veld bleek het allemaal een stuk vlotter te lopen. Tot aan de rust kon Zonhoven dan ook beter het hoofd bieden aan het Boomse basketgeweld.

Blijkbaar had die rust ook deugd gedaan of was de coach er in geslaagd de moraal van zijn ploeg op te krikken, want na de tweede helft ging het allemaal duidelijk een stuk beter, zowel offensief als defensief. Er zat meer creativiteit in het spel van de Zonhovenaren, en - hoewel het Boomse basketleger genadeloos bleef pressen - werden de Boomse dames toch een paar keren verschalkt. Onze meisjes slaagden er in om een vuist te maken en zowaar toch nog een aantal mooie acties uit hun hoed te toveren.

Wat we van deze wedstrijd kunnen onthouden is dat de Zonhovense dames - ondanks hun gebrek aan ervaring op landelijk niveau - zich moedig hebben geweerd tegen een bijzonder efficiente ploeg en dat zij op gebied van karakter en inzet wel degelijk hun mannetje kunnen staan.