jan

14

Heren A - Tongeren C: 65 - 59

Ingezonden door: Gerry Henraat

ZATERDAGAVOND, en daarmee het einde  - voor uw dienaar tenminste – van een lang basketweekend : de guys van Brian Lynch op vrijdagavond onverstandig weten verliezen van de Oostendenaars onder Kroaat Dario Gjergja, zowat alle jeugdploegen op het thuisfront even aan de slag gezien, onze Dames A – eveneens onverstandig - de mist zien ingaan tegen hun tegenstreefsters uit Diepenbeek, en thans een van de weinige getuigen van de veldslag van ons Heren A-team tegen een 10-koppige Tongerse selectie C. Weinig spirit in de tribunes, maar wél in de arena ?

9 spelers had coach Samer weten te ronselen voor dit provinciaal conflict : de familie Colson stond Senne af, de broertjes Cuyvers tekenden voor absent (examens), Thomas ontbrak eveneens in de rangen, en Giel en Emre fungeerden als jeugdige depanneurs. De familie Peeters leverde zowaar twee stuks af, we schreven Marnik met C en met K, en Raf en Tom waren getrouw van de partij.“En daarmee zult u het moeten doen !”, zegt dan die Nederlandse Rijdende Rechter.

De opgooi gaat naar Tongeren, dat meteen ook de allereerste score laat noteren. Signaal voor Kapitein Jonas om de eerste van zijn 4 bommen van vanavond  te werpen, en zo keren de kansen zowat per aanval. Raf, Senne, Giel en Marnic slagen erin een balletje te putten, doch na twee gemiste vrijworpen als laatste wapenfeit moeten ze met 12-13cijfers even naar de bank, ter laving en … bezinning.

De Tongerse defense is stevig, en uit de eerste 6 vrijworpen peuteren we 4 punten, genoeg om de leiding te nemen. Senne verruimt de voorsprong nog, doch het is de inkomende Emre die met een veldscore en een mooie driepunter een eerste kloofje slaat : 24-18. Wanneer de tegenstrever de schade wat herstelt, zijn er nog steeds de gebroeders Peeters: Sander met een onechte bom, Thomas met een rasechte, waarmee we uiteindelijk 7 punten uitlopen. Raf, Jonas en Giel onderhouden deze kloof, en het is opnieuw Sander die ons met een shot vanachter de verre boog  met 39-29 cijfers in koffiepauze zendt.

We hebben hem nog niet vermeld, beste lezer, maar voor Tongeren treedt ene Ruben Ponsaers aan (nr 15), en die timmert lustig verder aan zijn 26-puntenscore, straks bijna de helft van het Tongerse totaal ! Het is hij die ons het volledige derde quarter in de greep zal houden, onze voorsprong blijvend bekampt en vermindert tot magere 3 puntjes :  49-46. Toegegeven : we hebben de laatste 4 minuten dan ook helemaal niet meer gescoord ! Stevige defense vanwege de Ambiorix-zonen, en onze “vlucht” naar het afstandsschot wierp niet langer vruchten af.

De finale dan maar, en haast al onze scores zullen voortvloeien uit “penalties”, de befaamde strafworpen, want Tongeren wordt duidelijk potiger. Het is voornamelijk Raf die foutief – tot onsportief ! – gestopt wordt, en laat hij nu juist onze “vrijschopspecialist” zijn : neen, bij hem niet vanop de elf-meterstip, maar lekkere schroefballetjes vanaf  5,6 m van de eindlijn. Ook Marnik, Jonas en Tom mogen hun beslagenheid hierin tonen, en het is deze laatste die met een 3 op 4 de ultieme spanning wegneemt : hij zet de 62-57 “in money time” om in 65-59, onderbroken door, wat dacht u, de zoveelste tegenscore van Ponsaers.

Een overwinning, dat wel, maar houd toch maar de loftrompet en andere vuvuzelas nog even op zak. “Overtuigend” kon ze nauwelijks genoemd worden, deze overwinning tegen een moegestreden Tongeren. Er werd te veel geknoeid met “open” kansen om met geheven hoofd het strijdperk te verlaten, en het is tekenend dat in de tweede speelhelft de afstandsschoten nog nauwelijks de ring raakten en de verdediging nog zeldzaam kon omzeild worden door vernuftig spel. Een 13-puntenvoorsprong (49-36) in 4 minuten laten herleiden tot 49-48 …Maar voor de competitie geldt, dat een bedenkelijke winstpartij steeds beter uitkomt dan een fraaie verliesbeurt. 

Quarters : 12-13    27-16    10-17    16-12 

Scores : Senne  3, Sander  5, Giel  1, Tom  7,  Jonas  16,  Raf  14,  Emre  5,  Marnik  2, Marnic  12.

Ludo Grouwels