dec

16

Bilzen B - Heren A: 69 - 59

Ingezonden door: Gerry Henraat

ZATERDAGAVOND, en we haasten ons door de winterse duisternis naar de Sporthal in Munsterbilzen.

Bij aankomst “rateren” we enkel de opgooi én de allereerste score van Tom Vanstraelen : Zonhoven leidt …

Vanaf de groene supportersbankjes (netjes 18 zitjes voor elke achterban) valt ons oog meteen op het nummer 16 in groenzwart pakje : Stijn Verjans. Niet meer van de jongsten (1980), maar wel torenhoog en “al menig balletje door de ring geworpen” in zijn carrière, tot in 2° Nationale toe bij Tongeren. En de wat jongere Joren Mercken (nr 10), eveneens al een tijdje de vouwmeter ontgroeid … 

Maar niet getreurd : onze jongens vliegen erin, en wat straks niet meer zal lukken, lukt thans nog wèl  : Tom en Jonas baren een afstandsschot, Raf put getrouw zijn 4 strafworpen, en we noteren 5-14 ! Maar dan wordt aan Maurissen (nr 5) wat (adem)ruimte gegeven : hij zal vandaag nog vaak langs de kassa passeren, en corrigeert naar 11-14 .

Het tweede quarter getuigt van meer evenwicht : de blauwtjes komen geregeld tot scoren, maar dan verschijnt reus Verjans ten tonele : twee vrijworpjes, een bommetje, een veldscore … Ook Mercken mengt zich in de debatten, terwijl aan de bezoekerszijde Raf, Lars, Joren en Senne zich op de feuille werken. Met een laatste treffer laat Marnik ons nog steeds als leider naar de minibar verhuizen, voor een koffie-uit-de-kan, bij 27-30 cijfers. 

Rust brengt raad, en de Bilzerse “five” komen strijdlustiger uit de cabine : met vrijworpen en twee bommen nemen ze het commando over, en wanneer Lars behoorlijk tegensputtert, dient Verjans hem van antwoord met een nieuwe bom : 40-38. Maar Raf vecht een rondje uit onder de ring, verzilvert zijn beide strafworpen, en het is Giel die met zijn eerste bom van de avond ons opnieuw op voorsprong brengt : 42 -44. Of schrijf maar 44-44, want Verjans doet er alweer een schepje bovenop.

Onbeslist dus, aan de vooravond van de finale. Wat we echter nog niet geschreven hebben, is dat ons afstandsschot  steeds minder vruchten afwerpt : onze guys durven nog nauwelijks aan te leggen, en de Bilzerse defense mag er zijn : stevig, tot potig toe. Meerdere “blauwtjes” lopen een blauwtje, zich te pletter tegen de toch wat robuustere Bilzenaars, hun reuzen op kop. Tot overmaat van ramp worden ook de toegewezen strafworpen niet langer verzilverd (0/4), terwijl het genoemde trio Maurissen-Verjans -Mercken  onze ring succesvol blijven bestoken : een 11/14 bij de strafworpen, een bom en wat veldscores, en de 52-49 stand na 5 minuten spel verglijdt in 69-59, na een 25-15 quarter.

“Basketball, the game of the giants”,  schreven we ooit.  Want  aan deze lengte gaat zelfs bij strak getrainde sporters  behoorlijk wat lichaamsgewicht gepaard (90 tot 110 kg), en dat helpt bij de “penetratie” naar de ring. Shots die nog amper te stuiten zijn, rebounds die nauwelijks te vangen zijn, en inleggertjes die zo vanzelfsprekend lijken ... Vandaag moesten we het zeker in lengte afleggen, met o.m. Thomas in “herstelverlof”, doch het verschijnsel dat op termijn geen enkele speler nog zijn shot durfde te nemen, verlamde de hele bedoening : je kan de bal niet eindeloos blijven rondspelen, want dat wordt nu eenmaal niet gehonoreerd. Maar ja, “the ball has to fall” : het is natuurlijk ontmoedigend wanneer de 3-punters maar niet – of niet meer - willen lukken, je de tegenstrever zo niet langer in het ootje kan nemen, en je inside telkens op een muur van verdedigers stuit.

Zoals de cijfers het aangeven, hielden “the blue shirts” het driekwart wedstrijd keurig vol, maar werden ze in de laatste 5 minuten overklast door 3 Bilzerse basisspelers . Hun huidige, gedeelde 4° plaats in het klassement  zit op de wip wanneer straks enkele nipte achtervolgers hun inhaalwedstrijden succesvol weten af te sluiten. We’ll see !

Quarters : 11-14    16-16    17-14    25-15 

Scores : Senne  8, Giel 6, Lars  9, Tom  7,  Jonas Peeters  3, Joren 2, Raf  22,  Jonas Ieven  0,  Marnic  2.

Ludo Grouwels